Ból pojawia się zupełnie nagle. Bardzo często jest on spowodowany jakimś gwałtownym, nagłym ruchem, na przykład pochyleniem albo silnym obrotem tułowia. Chory pod wpływem bólu może poruszać się tylko małymi, ostrożnymi krokami, zazwyczaj zgięty wpół. Najczęstszą przyczyną postrzału jest starzenie się i zużycie krążków międzykręgowych. Stają się one kruche i wysychają. Tam gdzie otaczające je pierścienie włókniste stają się cieńsze, tworzą się guzki. Przy niewłaściwym ruchu taki guzek uciska nagle więzadło, które utrzymuje dyski we właściwym położeniu. Włókna nerwowe przebiegają w pobliżu są wówczas bardzo rozciągnięte. To właśnie jest przyczyną silnych bólów. Także korzenie nerwowe, wychodzące z rdzenia kręgowego i przechodzące przez otwory międzykręgowe mogą być uciskane przez uszkodzony dysk. Poza zmianami zwyrodnieniowym kręgosłupa lędźwiowego powodem postrzału mogą być także wady budowy kręgów oraz skrzywienia kręgosłupa. Niekiedy wystarczy pogorszenie się pogody i zmarznięcie, zwłaszcza oziębienie kręgosłupa lędźwiowego. Rehabilitacja z jednej strony polega na zabiegach rozciągających i rozluźniających, a z drugiej strony na wzmacnianiu mięśni przykręgosłupowych. Pacjent powinien wiele odpoczywać i leżeć, ponieważ w ten sposób naciągnięte więzadła szybciej powrócą do prawidłowego stanu.