Jest to dość często występująca przewlekła i nawrotowa choroba skóry, atakująca głównie ludzi dorosłych. Charakteryzuje się ona obrzmieniem skóry oraz widocznymi na niej srebrzystymi łuskami. Gdy łuski te zostaną zdrapane, skóra ulega zaognieniu, a na jej powierzchni ukazują się niewielkie, krwawiące punkciki, nazywane „krwawą rosą”. Łuszczyca może zaatakować całe ciało, najczęściej jednak występują wyraźnie odgraniczone od otoczenia obszary zajęte chorobą. Są to zazwyczaj łokcie, kolana, owłosiona skóra głowy, okolice pępka oraz odbytu. Odpowiedź na to pytanie jest właściwie nieznane. Pewnie jest, że mamy do czynienia z chorobą dziedziczną, której kolejne ataki są wywoływane przez czynniki zewnętrzne. Należą do nich czynniki mechaniczne jak ucisk, tarcie, a także bodźce psychiczne np.. stres i niektóre leki. Jedną z przyczyn są również infekcje bakteryjne. Obrzmienie i złuszczanie i rogowacenie skóry spowodowane zbyt szybko postępującym procesom odnawiania się komórek naskórka. Łuszczyca jest chorobą zakaźną. Jest natomiast chorobą dziedziczną, ujawniającą się u 60% obciążonych nią genetycznie osób. Oblicza się, że choruje na nią około 2% społeczeństwa. U kobiet choroba ma różne nasilenia związane z okresami przemian hormonalnych w okresie dojrzewania, ciąży i przekwitania. W miarę upływu czasu dolegliwości ustępują, choroba jednak powraca co jakiś czas.